ArtFrame.nl
Lans Stroeve
 


vlag_friesland.jpg vlag_duitsland.gif vlag_frankrijk.gif vlag_roemenie.gif




Wij kijken zo in het heelal. Recht boven ons

de blote ruimte, het grote vallen. De ontelbare

lichtjes, ze zijn er allemaal. Het knispert

onder onze stappen. Het kleine aardewerken knappen

van verkalkte schelpen. Wij lopen tussen dromen

en kort kreupelhout op een wit oplichtend paadje

van stukgelopen scherven. Voor ons, achter, door ons

lopen alle anderen. Al zijn ze niet te zien.

Een bijna onbestaande wind knippert

ademgaten in het duister van de kruinen

als extra sterren in de nacht. Hieronder

ligt de tijd in dikke lagen aangetrapt.

Wij zijn een telganger.

Wij gaan telkens met gelijke benen.

 

 

 

 

Lans Stroeve





We look out onto the universe. Right above us                   

the big drop, naked space. Innumerable

points of light, all present. It crackles    

under our feet; a tiny earthenware snapping              

of calcified shells. We walk through dreams

and undergrowth along a glowing white path                  

of trampled shards. All the others walk before,

behind and through us, though they are unseen.   

An almost non-existent wind flickers

breathing holes in the darkness of the treetops

like extra stars in the night. Here below,

time has been trodden down in thick layers.

We are an ambling creature,

We`ll take each step in unison.

 

 

 

 

Lans Stroeve

translation: Michele Hutchison

 




Vlag Tibet

Vertaling Tibet




vlag_friesland.jpg

 

Wy sjogge sa it hielal yn. Rjocht boppe ús

de bleate romte, it grutte fallen. De ûntelbere

ljochtjes, se binne der allegear. It knisteret

ûnder ús stappen. It lytse ierdewurken knappen

fan ferkalkte skelpen. Wy rinne tusken dreamen

en koart beamkeguod op in wyt opljochte paadsje

fan stikkenrûne diggels. Foar ús, achter, troch ús

rinne alle oaren. Al binne se net te sjen.

In hast ûnbesteanbere wyn knisteret

asemgatten yn it tsjuster fan de krunen

as ekstra stjerren yn 'e nacht. Hjirûnder

leit de tiid yn tsjokke lagen oantrape.

Wy binne in telder.

Wy gean iderkear mei likense skonken.

 

 

Lans Stroeve

Oersetting: Tsead Bruinja

 




Vandaag is alles toeval. Terwijl

de omgeving meer lawaai maakt, meer

ogen heeft en de trein maar net op

de rails blijft, zit naast mij een reiziger

Zweeds te praten in zijn mobiel en lees

ik de oude Tranströmer die niet meer

reizen wil maar door de reis bezocht

wordt door een koekoek uit Zaïre.

 

Eerste dag van de rest van de reis

met leesbril. De wolken zijn dik, het licht is

wit. Met een vliegtuig naar de zon,

niet naar ver maar simpel recht

hierboven is een gedachte.

 

Daar gaat het vliegtuig. Binnen de seconde.

Vanuit hier gezien hangt het verderop

laag en stil. Het vliegt maar binnen

de rechthoek van het treinraam beweegt

het net zo min als ik. Wat wel

reist en hard ook is de doorzichtige

rij bomen langs het spoor.

 

 

 

 

Lans Stroeve

Aanbeveling van stichting Poëzieclub

Winter 2007

 

www.poezieclub.nl

 

'Vandaag is alles toeval. Terwijl', bladzijde 79, is een hommage aan de

Zweedse dichter Tomas Tranströmer. De koekoek uit Zaïre komt uit het

gedicht 'De koekoek' uit de bundel De Treurgondel, vertaald door J. Bernlef

(Amsterdam: De Bezige Bij, 1996); tweedehands gekocht in 2004.

 

 




 

 

Idag är allt tillfälligt. Medan

omgivningen bullrar än mer, har fler

ögon och tåget nätt och jämt

håller sig på rälsen, sitter bredvid mig en resenär

och pratar svenska i sin mobil och läser

jag den äldre Tranströmer som inte längre

vill resa men som på resan besöks

av en gök från Zaire.

 

Resten av resans första dag

med läsglasögon. Molnen är tjocka, ljuset är

vitt. Med flygplan mot solen,

inte fjärran men helt enkelt rakt

härovanför är en tanke.

 

Där flyger planet. Inom en sekund.

Härifrån sett hänger det därborta

lågt och stilla. Det flyger men innanför

tågfönstrets rektangel rör det sig

lika lite som jag. Däremot

reser, rasande snabbt den genomskinliga

raden träd längs spåret.

 

 

 

 

 

 

Lans Stroeve

översättning: Niklas Anderberg

 

 

 

 

 

`Vandaag is alles toeval. Terwijl`, sidan 79, är en hyllning till den svenske poeten

Tomas Tranströmer. Göken från Zaire kommer från dikten `De koekoek` ur samlingen

De Treurgondel, översatt av J. Bernlef (Amsterdam: De Bezige Bij, 1996); en bok jag köpte antikvariskt 2004.

 

 

 

 




Duits

vlag_duitsland.gif




 

vlag_frankrijk.gif

 

 

 

6

 

 

 

Pluie et grêle fouettaient les fenêtres. L’arbre avait fraîchement

bourgeonné, si bien que son feuillage ne se perdait pas, mais

il se démenait et trépignait comme un possédé. Dans la fausse

lumière de la rue, ses branches paraissaient incolores. Elles

remuaient sauvagement, en noir et blanc, comme dans un fusain

grossier. Des gars. Quelle violence.

M’appuyant sur les coudes, je m’étais assise droit devant la fenêtre

ruisselante et je voyais s’émousser les contours. L’eau descendait

en petits canaux et les nouvelles gouttes s’abattaient et explosaient

comme des bombes.

Tout à coup, je vis passer paresseusement un énorme poisson, puis,

tout de suite après, un autre. Des requins !

Une nageoire dorsale triangulaire se dessina un bref instant contre

le ciel.

 

 

 

 

 

7

 

 

 

Cette barque ne prend pas l’eau. Elle est faite d’un bois solide

et les deux planches servant de banquettes tiennent bien ensemble

les deux flancs.

Cependant, il y a de l’eau dedans. De mes pieds nus et bruns, je tape

de temps à autre dans les flaques au fond. L’eau est aussi chaude

que l’air, aussi chaude que mes pieds. Elle est toute caresse.

À lents coups de rame, j’entre dans une allée bordée d’arbres. Ici,

le vent a peu de chances et le soleil me brûle plus fort.

Je suis assise sur une banquette de cette barque. Du bois du fond,

de nombreux yeux bombés me regardent incessamment. Les peaux

qui sèchent me troublent. Avec un petit seau, je me penche une énième

fois par-dessus bord et verse vivement de l’eau fraîche sur leurs corps.

De nouveau, ils brillent, de nouveau, ils semblent sémillants.

Mais de nouveau, ils semblent pleurer. Et le soleil est sans pitié, si

bien qu’en moins de rien ces yeux se bombent encore plus. L’eau

fraîche dans les flaques se met aussi à chauffer et soudain mes pieds

ne supportent plus d’y taper. Tout à coup, ils se trouvent à gauche

et à droite de moi sur la banquette.

Mais ils puent le poisson et du coup, je ne les veux pas si près de moi.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Petit livre d’eau de Lans Stroeve a été achevé

d’imprimer pour l’hiver 2016 dans un tirage de

65 exemplaires. La plaquette Klein Water Boek

parut d’abord en 1991 ; en 2007, elle fut inclue

dans son recueil Leerling in de tijd, publié

aux éditions Arbeiderspers. Petit livre d’eau

est traduit du néerlandais par Jan H. Mysjkin,

avec l’oeil complice de Pierre Gallissaires.

Marc Vleugels de Studio 3005 en a assuré

l’édition. La couverture a été imprimée par

ses soins ; l’intérieur par Drukkerij Econoom.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




Roemeens

vlag_roemenie.gif